Parochiekerken in Barcelona beklad

�

Vele Catalaanse katholieken vonden gisteren hun kerk gesloten. Een groep linksradicale jongeren die zichzelf in een pamflet aanduidde als �La Gallinaire� had er �s morgens vroeg voor gezorgd dat kerkgang in een twintigtal parochies onmogelijk was gemaakt. Kerkdeuren waren vergrendeld met kettingen en sloten, stinkbommen waren naar binnen geworpen en op de drempel was ontlasting achtergelaten. Om uitleg te geven aan het waarom van deze actie waren op de muren leuzen gekalkt die verwezen naar de �Tragische Week� van het jaar 1909.

�

In 1909 verkeerde Spanje in een roerige tijd. Het verlies van zijn kolonies Cuba en de Filippijnen in 1898 had het land in een identiteitscrisis gebracht. Om zijn internationale status weer op te vijzelen zocht het land uitbreiding van zijn macht in Marokko. Al snel bleek dit te leiden tot een militair conflict, wat een reclutering noodzaakte van duizenden jonge Spaanse mannen. Omdat de rijken zich konden afkopen en de armen zich geconfronteerd zagen met inkomstenverlies en levensgevaar, ontstond een heftig politiek conflict. Het was in Barcelona waar het eerst de vlam in de pan sloeg. �De linkse arbeidersorganisaties beschuldigden de conservatieve machthebbers en hun aanhangers – waaronder de geestelijkheid – van machtsmisbruik. Op 27 juli 1909 werd een honderdtal kerken in brand gestoken en geplunderd. Het duurde geruime tijd voor de orde was hersteld.

�

Een ieder heeft zo zijn eigen manier van terugblikken en stilstaan bij het gebeurde in het verleden. De gelovigen van Barcelona toonden gisteren echter weinig begrip voor deze �ludieke� actie. In het moderne democratische Spanje is geen plaats meer voor dit soort geweld. ��

< vorig artikel

volgend artikel >